120m2
Ontmoetingen
Pompoenendag Kindertuinen '25
Al wandelend word ik vaak aangetrokken tot verwelkte bloemen en planten.Vorig jaar heb ik een tijd in een tuin doorgebracht. De voorzitter van de Kindertuinen leende mij de sleutel om te fotograferen. Tot zijn verbazing was ik meer aan het rondstruinen. Mijn handen weigerden dienst door kou of warmte terwijl ze binnen vlot met een penseel zijn.
Te vlot .... zeiden mijn leraren. Door te vertragen voelde ik beter aan hoe wel. Zo zijn 'Ontmoetingen' ontstaan, langzaam en gestaag. Van de tuin naar de foto kijkend en om omgekeerd, is de schoonheid te zien die er is of zou kunnen zijn.
Ik wandel inmiddels verder. In het bos ontmoet ik wezens, gelijkend op monsters. Bij nader inzien zijn zij verre van dat. Ik 'beeldhouw' ze in gaas en toon hoe zij ons nabij zijn. Verslaan hoef ik ze niet, volgens mij zijn ze eerder een brug naar inzicht en harmonie. Ze zijn in juli te zien op de expositie ''Dwalen en Vinden'' in Studio 120m2 te Laren, alwaar ik ook woon.
***
Op de volgende pagina, Tuin, de serie 'Hier ist Es' over vergane bloemen. Een 'ongoing project', ik trad er als professioneel kunstenaar mee naar buiten in het Flower Art Museum, 2019. Het jaar daarvoor had ik mij bij de Kamer van Koophandel ingeschreven.
Daarna werd ik onder meer 2x gevraagd mee te doen aan Art Brut Biënnale in Hengelo; ik ontmoette heerlijk enthousiasme van zowel bezoekers als organisatie. Het evenement richt zich op talent, creativiteit en nieuwe perspectieven en doorbreekt zo het stigma op neurodiverse kunstenaars, waartoe ik behoor.
Ik waardeer dit initiatief want in mijn vorige woonplaats heb ik veel last gehad van nare vooroordelen
en veel weerstand ondervonden in het leggen van contacten. 120m2.nl is inmiddels uitgegroeid tot mooi platform dat langzaam maar zeker verandering teweegbrengt in deze situatie en waar sommige mensen troost vinden. Ik ben dankbaar voor de vrienden die aan mijn zijde zijn gebleven en de onverwachte steun die ik nog altijd mag ontvangen.
Daarnaast voel ik me meer thuis in het kunstenaarsdorp Laren, een omgeving die neurodiversiteit omarmt en merkbaar verdraagzamer is. En dat is fijn, want mijn kwetsbaarheid blijft onveranderd.